Wapen review: Izhmash Tigr, from Russia with love.

Als sportschutter in Nederland moet je zo nu en dan keuzes maken. Niet alleen over welke disciplines je wilt schieten, aan welke wedstrijden je deel wil nemen maar in dit geval doel ik vooral op welke wapens je op je wapenvergunning zet. In Nederland mag je, zoals elke sportschutter weet, maximaal 5 wapens op je wapenvergunning bijschrijven (wisselsets buiten beschouwing gelaten). Als je maar 1 of 2 disciplines schiet heb je ruimte voldoende, schiet je er graag meer dan wordt 5 al snel krap. Je maakt dan persoonlijke keuzes om wapens bij te schrijven die bij de disciplines passen maar soms ook goed gebruikt kunnen worden bij een andere discipline. Ik kan genoeg voorbeelden noemen maar ik zal het nu houden bij mijn meest recente keuze.

Al sinds lange tijd stond er een Remington 700 op mijn vergunning. Deze heb ik gekocht toen ik net student af was en van mijn eerste echte salaris kocht ik deze Remington 700….. OK, ik moet toegeven dat ik een beetje gesmokkeld heb met de uitbetaling van m’n tweede salaris om ook de scope, bipod, mounts, munitie, hulzen, kruit en koppen te betalen. Maar goed… Toen had ik nog maar weinig vaste lasten dus ik miste het ook niet direct. Met deze buks was het de bedoeling om geregeld naar de Harskamp te gaan om daar te schieten op doelen verder dan 100m. Helaas kwam na een paar keer daar geweest te zijn het bericht dat de Harskamp tot nader order gesloten werd voor burgerschutters. Deze sluiting geld vandaag de dag helaas nog steeds. Sindsdien heb ik de Remington nog maar weinig aangeraakt. Af en toe ging deze nog eens mee naar de schietvereniging om op 100m te kunnen schieten. Maar dat is niet helemaal aan mij besteed PG schieten op 100m. De uitdaging lag mij juist op 300m, 500m etc. Sinds die tijd (om eerlijk te zijn al sinds de aanschaf van de Remington) twijfelde ik om een Dragunov te kopen. Hier heb ik voordat ik mijn Remington kocht ook naar gekeken en het leek me een geweldig wapen om mee te schieten. Ik heb altijd al een zwak voor wapens gehad van Russisch ontwerp maar ja… De Remington leek mij destijds een stuk zuiverder op de echt langere afstand. Met een Dragunov heb je ook, als je de orginele kijker gebruikt teminste, een stuk minder vergroting. Daarmee handicap je jezelf alleen maar als je verder schiet dan 100m. Eind goed al goed… Midden vorig jaar het besluit genomen om de Remington te verkopen en voor een Dragunov te gaan. Makkelijker gezegd dan gedaan….

De Dragunov:

Vanaf 1950 zocht het russische leger naar een vervanger voor de Mosin Nagant – en SVT40 scherpschutters geweer. Op 3 Juli1963 werd de Dragunov (SVD) door het Russische leger in gebruik genomen. Geestelijk vader van dit geweer is Yevgeny Dragunov die zich vanaf 1958 bezig hield met de ontwikkeling van dit nieuwe scherpschutters geweer.

Velen zeggen dat de Dragunov lijkt op een AK47 maar dan uitvergroot, maar dat is absoluut niet waar. Veel van de overeenkomsten die men noemt zijn hooguit op eerst gezicht gelijk aan elkaar maar zijn wel degelijk verschillend. De Dragunov is een magazijn gevoed, semiautomatisch wapen met een gasdruklader systeem. Dat wil zeggen dat bij elk schot een klein beetje gas ontsnapt via een kleine opening in de loop. De druk die hieruit ontstaat drukt een piston achterwaards. De piston is een grote tegenstelling in vergelijking met de AK47, de AK47 heeft de piston direct op de afsluiterdrager. Door de piston los te halen van de afsluiterdrager kon met een grote nauwkeurigheid bereiken. Deze piston van de Dragunov drukt de afsluiterdrager naar achter waardoor deze zich naar achter zal bewegen. Met deze achterwaartse beweging wordt de afsluiter in de afsluiterdrager een slag gedraaid zodat de grendel nokken uit de vergrendeling draaien. Na de ontgrendeling zal een eventuele huls mee achterwaards genomen worden om vervolgens uitgeworpen te worden. Zodra de afsluiterdrager met afsluiter zich in volledig achterwaartse positie bevindt zal deze door veerdruk naar voren gebracht worden mits er nog een patroon in het magazijn bevindt. Bij de voorwaartse beweging van de afsluiterdrager en afsluiter een patroon uit het magazijn meenemen en zal de afsluiter weer een slag terug gedraaid worden zodat de grendelnokken weer in de vergrendeling vallen. Deze procedure herhaald zich totdat er geen patroon meer in het magazijn bevindt. De afsluiterdrager met afsluiter blijft dan in achterwaardse positie staan totdat deze weer wordt vrijgegeven door deze een klein stukje naar achter te bewegen.

Nog een paar punten waarop de dragunov met de AK sterk verschilt:

De loop van de Dragunov is semi freefloating, de handbeschermers zijn geveerd zodat zij vrij kunnen bewegen tijdens het schot. Hierdoor krijgt de loop meer vrijheid in beweging dan wanneer de handbeschermers vast zouden zitten zoals bij de AK47 het geval is.

de Dragunov heeft een uitneembare trekkergroep die uitgenomen kan worden door de veiligheidspal omhoog te laten wijzen en vervolgens uit de kast wordt getrokken. De trekkergroep kan dan uitgenomen worden zodat deze makkelijk schoongemaakt kan worden.

Een tweepoot is ook speciaal voor de Dragunov ontwikkeld en zit met een klem vast net voor het magazijn. Hiermee balanceert het wapen bijna op het middelpunt kwa gewichtsverdeling.

De Izhmash tigr is volledig gebaseerd op het origineel. Sommige hebben echter een kortere loop, een jachtkolf, niet geventileerd voorhout, etc. maar mijn keuze was om deze zo dicht mogelijk bij het origineel te houden. Het wapen heeft een lengte van 1250mm waarvan de loop 620mm lang is. Het wapen weegt 4,1 kg zonder optiek en wordt standaard geleverd met een 5 schots magazijn. De keep heeft een aantal meters aanduiding tot 300m waarbij het origineel tot 1200m gaat. Deze zou dus vervangen moeten worden om aan het origineel gelijk te zijn.

De zoektocht:

Terug naar de zoektocht naar een Dragunov. Ik ben begonnen met een advertentie te plaatsen op vuurwapens.net in de rubriek “Gezocht”. Helaas kreeg ik daar geen concreet aanbod op maar wel een paar goede aanwijzingen waar er eventueel nog één kon staan in Nederland. Helaas waren al deze aanwijzingen te vergeefs aangezien al die wapens (net) verkocht waren. Omdat het me al snel duidelijk werd dat een orginele Dragunov moeilijk dan wel niet te bemachtigen was ben ik al snel uitgekomen op de vraag naar een kloon in Nederland. De enige kloon die in aanmerking kwam die ik wilde bezitten waren de NDM, SDM (bij Topguns Tiel) of een Izhmash Tigr. De eerste bleek net zo’n verhaal als een orginele Dragunov dus dat viel ook al snel af. De SDM Dragunov staat al meer dan een jaar op “levertijd onbekend” op de website van Topguns dus daar had ik maar weinig vertrouwen in. Bleef er nog enkel een Izhmash tigr over. Weken heb ik gezocht, gemaild, gebeld maar nergens was er eentje op voorraad. Dan maar zoeken in het buitenland. Geen één aangeboden op egun.de dus we moesten nog verder over de grens zoeken. Uiteindelijk toch nog een orginele gevonden in Zwitserland! Hoera! Meteen navragen hoe hij deze aan mij kan verkopen. Zou toch mooi zijn… In de zomer een vakantiebestemming uitkiezen dicht bij de Zwitserse grens en op de terugweg het wapen meenemen. Weinig kosten, ik zag het al helemaal voor me. Antwoord terug was dat ze alleen direct aan de handelaar verkopen en niet aan particulieren. Laat maar zitten dan… En zo ging het met nog een aantal buitenlandse wapen handelaren. Ondertussen was de zoektocht al een half jaar verder tot ik plots op vuurwapens.net een post voorbij zag komen van iemand die vertelde dat zijn Dragunov nauwelijks de kluis verlaat. Nou ben ik normaal gesproken niet erg brutaal aangelegd maar nu kon ik het echt niet laten om deze persoon een berichtje te sturen. Helaas was het antwoord dat hij deze niet wilde verkopen ook al werd de Dragunov nauwelijks gebruikt. Duidelijk ook een liefhebber. Maar hij wilde wel een keer met het wapen langskomen zodat ik er eens mee kon schieten. Zo’n aanbod sla je natuurlijk niet af! Toen het eenmaal zo ver was dat er met de Dragunov geschoten kon worden was ik meteen verkocht. Ik wist zeker dat ik nu alles op alles ging zetten om de zoektocht nog verder uit te breiden en er een te vinden. Over de grens of niet de Dragunov zou er komen! Ondertussen werd ik voor de derde maal vader dus moest ik mijn zoektocht een korte tijd staken. Paar weken verder pakte ik de zoektocht weer op, en met onverwacht succes. Toch nog maar een keer zoeken op de zoekterm “Izhmash Tigr” in Google en dat leverde een nieuwe hit op… In Nederland! Ik kwam terecht op de voor mij nog onbekende website van Wapenhandel Leus in Almelo. Daar stond een Tigr 03 te koop met een jachtkolf en plastic voorhout. Geen probleem want die zijn te vervangen voor het origineel. Mailen met de vraag of deze nog beschikbaar is, antwoord: “Helaas, afgelopen weekend net verkocht”…. Het zal toch niet!!?? Bah… Toch maar een mail gestuurd mocht de verkoper er vanaf zien dan heb ik interesse en ook de vraag gesteld of ze nog te bestellen zijn. Het antwoord luide dat er nog 1 laatste Izhmash Tigr bij de importeur lag met de gewenste looplengte maar wel met een jachtkolf. Eind goed al goed…. Ik had een Tigr gevonden! Nu de Remington verkopen en de Tigr daarna bij laten schrijven.

Ombouw avontuur:

Om een Izhmash Tigr helemaal uiterlijk gelijk te maken aan een Dragunov moest ik natuurlijk eerst uitzoeken welke onderdelen er verschilde met het origineel. Een opsomming heb ik hieronder gemaakt:

  • Kolf
  • Voorhout
  • Vlamdemper
  • Trekker (verschilt in kleur)
  • Wangsteun
  • Keep (aantal meter aanduiding gaat tot 300m, origineel 1200m)
  • Deksel
  • 10 schots magazijn

Wat er standaard niet bij zit maar ik er wel graag op wil hebben:

  • Wapenriem
  • Bipod
  • Kijker

Gelukkig duurde het even voordat de Remington was verkocht en overgeschreven dus ik had nog even om bovenstaande in te kopen voordat ik pas aan het echte ombouwen kon beginnen. De belangrijkste verschillen die meteen aangepast moesten worden waren voor mij de kolf en het voorhout. De rest kan later ook altijd nog. Via ebay kocht ik bij een Russische verkoper de kolf en voorhout. Bij een andere verkoper heb ik toen meteen een wangsteun gekocht zodat het gekijkerd schieten wat fijner gaat. Bij weer een andere verkoper vond ik een wapenriem en op egun.de won ik nog een aanbieding voor een 10 schots magazijn. De eerste zaken waren vast besteld en binnen enkele weken waren ze allemaal binnen.

Een kijker had ik een paar maanden geleden al voor een spotprijsje via wapenadvertenties.nl gekocht. Deze lag tot nu toe stof te happen in een kast naast mijn kluis. De mount hiervan is namelijk geschikt voor een SVD mount en AK mount. Idee was om de kijker op de AK te gebruiken af en toe…. Nu kreeg deze kijker dus een andere vaste aanstelling. De kijker is een 1P21, instelbaar van 3 tot 9x vergroting. Deze kijker staat vooral heel gaaf op de SVD wetende dat 9x vergroting niet heel erg veel is maar genoeg om een mooi groepje te kunnen schieten op 100m. Russische infanteristen die uitgerust waren met de Dragunov en deze kijker werden geleerd om op 300m met 3x vergroting te schieten, op 400m met 4x vergroting, 500m met 5x vergroting, etc. De kijker stelt met de aanpassing in vergroting automatisch de hoogte bij.

De 1P21 3-9×42 kijker
Het beeld door de kijker op 9x vergroting (aangegeven in de buitenste ring van de kijker)

Toen was het opeens eindelijk zover! De koper van mijn Remington liet me weten dat hij het wapen heeft bijgeschreven op het verlof en wilde hem natuurlijk zo snel mogelijk ophalen. Diezelfde avond was de Remington nog uit mijn kluis vertrokken en kon ik mijn Izhmash Tigr bij laten schrijven en de Remington van mijn verlof afhalen. Gelukkig was het niet druk bij KCT (voorheen Bijzondere wetten) want ik had mijn papieren binnen 9 dagen weer retour. Ik kon eindelijk mijn zo lang gewilde Izhmash Tigr ophalen! Even een avondje heen en weer naar wapenhandelleus.nl in Almelo.

En zo was het wapen toen ik hem ophaalde:

Het was die avond al wat laat maar de dag erna jeukte mijn handen zo erg om de Izhmash Tigr onder handen te nemen en om te bouwen… ik ben meteen begonnen!
Deksel van het wapen er af, afsluiter eruit en met de schroevendraaier eerst de kolf los gemaakt. Daarna de nieuwe kolf erop en weer goed vastzetten. Afsluiter weer terug het wapen in en de deksel weer terug op het wapen. Vervolgens de handbeschermers. Palletje aan de voorkant van de handbeschermers los gedraaid, handbeschermers eraf, nieuwe handbeschermers er op en het palletje weer vast zetten. Daarna de scope bevestigen en wat beter vast zetten (zat nu net te strak). En zie hieronder het eerste resultaat:

Uiterlijk gezien is het wapen nu al een heel eind richting de Dragunov. Om de kosten een beetje te spreiden ga ik de vlamdemper en andere onderdelen later vervangen.

Indien gereed… :

En ja…. dan is het wachten tot de schietbaan weer open is. Als sportschutter wacht je maar wat af zeg… Eerst een wapen zoeken dat je past, daarna wachten tot je WM3 is afgetekend bij de vereniging, daarna wachten tot een wapen van je verkocht is en van je verlof gehaald kan worden, dan wachten tot KCT ze bij en / of afschrijft, vervolgens wachten tot de wapenhandel open is en dan als laatste de schietvereniging. Maar goed… als dat eenmaal achter de rug is ben je het wachten ook zo weer vergeten. Eenmaal op de baan het wapen stabiel op de bench gezet en over de keep en korrel heen gekeken. Het wapen stond nu helemaal goed voor op de 100m. Vervolgens door de scope heen kijken om er vervolgens achter te komen dat deze nog wel wat verstelling nodig had. Was ook wel een heel erg gelukje geweest als hij meteen goed had gestaan. Schroevendraaier erbij en iets naar boven bijgesteld en een eind naar rechts…. totdat hij niet meer verder naar rechts kon. Dat is even flink balen want ik moest toch echt nog een stukje bijstellen naar rechts om op doel te komen met het wapen. Toch maar even een paar schoten gedaan, als je eenmaal een nieuw wapen hebt wil je er natuurlijk ook mee schieten.

Wat nu? Eerst even gekeken hoe ik misschien nog iets meer verstelling uit de kijker kan halen maar het draadkruis stond al een heel eind richting de rechterkant. De enige oplossing was nog om een stukje metaal tussen de achterkant van de montage te plaatsen zodat de kijker aan de achterkant wat meer naar links zou uitwijken. Laat ik nou nog net een plaatje staal hebben liggen van 0,5mm! Hier heb ik met de dremel een mooi stukje uitgehaald en op maat gemaakt. Vervolgens tussen de montage van de kijker verwerkt en nu maar weer wachten tot het wapen weer mee kan richting schietvereniging. Toen het weer eenmaal zover was het wapen wederom stabiel op de bench gezet en weer het wapen met de keep korrel op 100m gezet. Vervolgens weer door de kijker kijken en ja hoor! Missie geslaagd! Het draadkruis stond nu een stuk rechts van het doel. Nu kon ik de kijker nog iets naar links verstellen zodat ik met het draadkruis op doel zou komen. Dat is dan opgelost. Kan ik me nu tenminste concentreren op het bekend raken met het wapen door ermee te schieten.

Op 11 juli was het rustig op de baan, waarschijnlijk doordat de halve finalevan het WK tussen Engeland en Kroatie gespeeld werd. Ik ben er toen eens rustig voor gaan liggen en heb eerst nog even met een paar schoten de hoogte bijgesteld. Daarna 5 schoten zo serieus mogelijk geprobeerd te schieten in de liggende positie loop ondersteund met zandzakken. Onderstaande was het resultaat. Mag niet klagen maar het kan vast nog veel beter! Heb nu al plezier van m’n Tigr!

5 schots groep op 100m

What’s next?

In ieder geval heb ik nog fabrieksmunitie voldoende. Ik heb 350 patronen gekocht van het merk S&B trainer 7,62x54R 180grns. De hulzen bewaar ik en binnenkort wil ik gaan herladen voor de Tigr. Het is dan weer even zoeken naar een recept wat goed groepeert maar ik hou wel van een beetje uitzoeken hierin. In de loop van het jaar zal ik van de Tigr nog  een aantal onderdelen aanpassen/vervangen zodat hij steeds meer op het orgineel gaat lijken. Foto’s komen ongetwijfeld weer op twitter en instagram!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *